Volg je hart is zoektocht naar haalbare kern

Ik wil mijn zwemdiploma halen. Ik wil net zo gelukkig zijn als ik nu ben. Ik wil de ondernemer in mezelf ontdekken. Ik wil leren huppelen. In het zilverkleurige doosje zitten de wensbriefjes van ons gezin voor het nieuwe jaar. Elk jaar spreken we uit wat we willen en leggen het vast op papier.

Enthousiast storten we ons massaal op de nieuwe wensen. We prediken vrolijk ‘Volg je hart en ‘Je moet alleen maar doen wat je echt wil.’ Een luxe, besef ik na een gesprek met een bekende over haar carrièrewens die ver afstaat van wat ze nu doet. De consequenties voor partner, gezin en inkomen zijn heel groot.

Wat doe je als je als kostwinnende facilitymanager het liefst weer voltijd wil studeren om als leerkracht aan de slag te gaan? Of als juridisch partner met een druk gezin zo graag een duikschool wil opzetten in het buitenland? Geen kwestie van een wens opschrijven en gewoon doen, maar een ingewikkelde ontdekkingstocht naar de haalbare kern van je wens. Zeker als er door keuzes in je leven al heel wat palen zijn geslagen.

De bekende die ik sprak kiest dit jaar bewust voor de baan die haar hypotheek betaalt en haar gezin onderhoudt, ook al hangt het tegeltje met de tekst ‘Volg-je-hart’ al jaren aan haar keukenmuur. Ik bewonder haar lef. Ondertussen kijkt ze de komende maanden wat de mogelijkheden zijn. Met een brok in haar keel.

Over een jaar gaat ons wensendoosje weer open. Zonder twijfel is de wens ‘Ik wil nooit meer naar school’ onvervuld gebleven. Wel weet ik dat we in 2014 voor dit kind het gevoel van vrijheid zo groot mogelijk hebben kunnen maken.

Rozemarie Walkate

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *