Perfect

Hoe ouder je wordt, hoe sterker persoonlijke kenmerken naar voren komen. Ik merk het aan mijn vader van 78 jaar. In de laatste fase van zijn leven wordt dat nog duidelijker. Ik zie een tevreden, sobere, lieve familieman.

In deze tijd zijn we op zoek naar onze unieke kenmerken. Op mijn Twittertijdlijn lees ik ‘Jezelf worden is een kwestie van schrappen. Net zo lang tot de essentie overblijft.’ En dan bezoek ik mijn vader in het ziekenhuis. Hij is lief, onvoorwaardelijk, zonder vooroordeel en verwachting.

Het eerste woord dat hij uitspreekt na zijn herseninfarct is ‘perfect’. Zijn stopwoordje. Het woord dat me zo vaak heeft geërgerd. Op de meest natuurlijke manier profileert hij zich en vat samen wie hij is.

Rozemarie Walkate

 

 

 

 

2 comments

  1. Dave zegt:

    Het woord dat je zo vaak heeft geërgerd maar nu alles zo goed samenvat: perfect.

  2. Helen zegt:

    Lieve Rooz, fijn om deze blog tegen te komen in de virtuele wereld. Ik zie het helemaal voor me, en ik hoor het hem zeggen. Ik hoop dat we nog een poos van hem kunnen genieten. Kus Helen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *